« Terug
De vrouw en man achter de vormgeving van BAAS

De vrouw en man achter de vormgeving van BAAS

Inge Rylant is de vrouw achter de vormgeving van BAAS, Ringo zorgde voor de portretten van de starters. Ze werken beide als zelfstandige. Hoog tijd dus om hen even een paar vragen te stellen en in de schijnwerpers te zetten!

 

Kan je even uitleggen wat juist je job is? Kunnen jullie ervan leven of moeten jullie nog bijklussen?

Ringo: ‘Ik ben fulltime freelance cultuur- en lifestyle journalist, nu een goede vier jaar, en schrijf voor De Standaard Magazine, De Morgen Magazine en De Morgen Cult. Voor De Standaard Magazine fotografeer ik ook en alsook voor andere, losse opdrachten. De camera wil ik dit jaar wel wat vaker opnemen. Laat het een goed voornemen zijn.’

‘Ik kan leven van de journalistiek maar af en toe een opdracht on the side doet financieel wel wonderen. De eerste twee jaar van mijn freelance bestaan heb ik wel aardig moeten krabben. Doorbijten is echt wel de boodschap.’

Inge: ‘Ik werk fulltime als illustrator en grafisch vormgever sinds ik 5 jaar geleden afstudeerde. Ik illustreer magazines en boeken, verzorg de vormgeving van verschillende culturele organisaties en maak intussen ook tijd voor samenwerkingen met mode ontwerpers. Ik heb het geluk gehad om tijdens mijn studie al aan de slag te kunnen als printontwerpster bij Anne Kurris. Toen ik afstudeerde had ik dus al een kleine voorsprong. Net zoals bij Ringo is het de eerste jaren natuurlijk niet makkelijk geweest. Het helpt om je meteen te focussen op het werk dat je echt wilt doen. Laat je niet teveel afleiden door jobs die in eerste instantie meer geld opbrengen maar op lange termijn weinig interessant zijn.’

Heb je hier voor gestudeerd of ben je erin gerold?

Ringo: ‘Op mijn diploma prijkt de titel ‘master in de audiovisuele kunsten’ wat zoveel betekent als ‘film’. Ik ben dus in de job gerold. Oorspronkelijk wilde ik scenarist worden maar dat bleek niet bepaald lucratief te zijn. Ik besloot om stage te lopen bij Vice Magazine, een subcultureel maandblad en heb vervolgens heel wat losse jobjes bijeen gekeerd, zowel als schrijver als fotograaf. Op een bepaald moment verdiende ik mijn euro’s als party-fotograaf en ik heb ook mijn ziel verkocht aan big corporate business als copywriter.’

Inge: ‘Ik studeerde illustratieve vormgeving en doe de job waarvoor ik ben opgeleid. Tijdens mijn studie was ik ook al gefascineerd door typografie en vormgeving. Het is dus niet zo gek dat ik intussen ook vormgeefster ben.’

Voor BAAS hebben jullie samengewerkt. Gebeurt dat vaak? Aan welke projecten hebben jullie gewerkt?

Inge: ‘Wij werken vooral samen als er een boek te scoren valt. (lacht) Ik denk dat we ondertussen vier uitgaves op onze conto hebben staan: een kookboek, een fotoboek, een magazine en een stadsgids, als ik me niet vergis. Allemaal in opdracht. Daarnaast werken wij ook samen aan ‘vrij werk’.

Ringo: ‘Vaak kom ik met een tekst of een idee op de proppen en werkt Inge het uit tot illustraties. Als de tekeningen vervolgens gezeefdrukt moeten worden, wat meestal het geval is, dan maak ik de handen vuil. Afijn, wij tezamen, maar ik doe het vuile werk.’ (lacht)

Inge: ‘Het is altijd leuk om samen te werken, omdat we goed op de hoogte zijn van elkaars werk en visie. Bovendien is het ook gewoon logisch. Ik illustreer en zet teksten, Ringo schrijft en fotografeert. Alles wat je moet kunnen om een mooi boek te maken, kunnen wij ‘intern’.’

Wat was je favoriete opdracht tot nu toe?

Ringo: ‘BAAS natuurlijk! Hoewel die opdracht toch het podium moet delen met het eenmalige magazine voor Kunstbende. Dat is echt een parel geworden.’

Inge: ‘Dat magazine was inderdaad een topopdracht en draagt 100% onze stempel. De illustratie die ik recent voor Interieur Kortrijk mocht maken was ook tof. En de nieuwe huisstijl voor Anne Kurris die net is afgerond. En het fotoboek voor Annemie Augustijns. En BAAS!’

Ringo: ‘Het komt erop neer dat een opdracht leuk is als de opdrachtgever je creatieve vrijheid geeft. Dat is zeker niet altijd het geval. Soms lijkt het wel dat men een getrainde chimpansee zoekt om op knopjes te drukken. Niet aangenaam. Vraag Inge er maar eens over uit:  vooral met grafici wordt er namelijk vaak minachtend omgegaan. Dat was met BAAS gelukkig niet het geval.’

Hoe zijn jullie op het concept van BAAS gekomen?

Ringo: ‘Het concept kwam tot stand door wat ideeën te pingpongen. Ik wilde sowieso met sterke portretten werken en het woord BAAS echt uitspelen, Inge deed de rest.

Inge: ‘Ik vond het vooral belangrijk om kleur te gebruiken en heldere beelden te maken.’

Ringo: ‘Dat is zowat Inges handetekening: strakke kleurvlakken. Vandaar dat zij ook op de proppen kwam met het bord dat de personen voor zich houden. Mijn insteek was vooral: ik knal een dikke flits in het gezicht. Werkt altijd. Iedereen duizelig van die flits natuurlijk maar goed, alles voor de kunst, niet waar?’

Hoe is het om voor jezelf te werken? Leuk, moeilijk, stresserend, vrij?

Ringo: ‘Ik kniel iedere dag richting het oosten om mezelf te bedanken geen kantoorjob te hebben. Thuis werken is fantastisch. Maar het heeft ook nadelen. Als de afwas van gisteren er nog ligt, dan ruik je die ‘op het werk’. Waarmee ik wil zeggen: je zit wél heel de dag thuis. Dat kan soms verstikkend werken.’

Inge: ‘En in koffiebars gaan werken biedt echt geen oplossing. Wat wel helpt; een atelier, studio of desnoods een aparte ruimte in je woning waar je echt kan ‘gaan’ werken. Werk en privé een beetje gescheiden houden is echt geen overbodige luxe. Verder kan ik enkel beamen wat Ringo zegt: thuis werken is fantastisch. En met thuis werken bedoel ik eigenlijk voor jezelf werken. Ik krijg er de kriebels van als ik er nog maar aan denk om elke dag hetzelfde te doen. Het cliché der zelfstandigen is waar: er is niets leuker dan je eigen baas te zijn, en elke dag ziet er anders uit.’

Ringo: ‘Maar je eigen baas zijn impliceert ook onzekerheid. Laat ons eerlijk zijn: onze nekspieren staan stijf van de stressbollen. Als er een week lang geen werk binnenkomt, dan steiger ik toch een beetje.’

———————————-

www.ingerylant.be